Wat betekent ‘mama’?

Iedereen zegt het. Mama. Mamma. Mam. In veel landen is dat een van de eerste woordjes van baby’s.

In wel meer dan 25 talen hoor je ‘mama’, zelfs in het Mandarijn-Chinees, het Swahili in Afrika en het Quechua in Zuid-Amerika.

Even wat talen ertegen aan gooien:

Catalaans: mamà / mama. Engels: mama / momma / mam/mum/mom. Frans: maman. Duits: Mama. Grieks: μαμά (mama). Ijslands: mamma. Iers: mamaí Italiaans: mamma Lithuanian: mama. Nederlands: mama / mam. Nepalees: aama. Noors: mamma. Oekraine: мама (mama). Pools: mama. Portugees: mãe / mamãe / mamã. Roemeens: mama / mamă. Russisch: мама (mama). Servisch: mama. Spaans: mamá / mami. Welsh: mam. Zweeds: mamma. Zwitserduits: mami.

Woordbetekenis

En dit is dan de woordbetekenis: mammam dare, etymology From Latin mamma. Zelfst naamwoord, betekent ‘borst’. Vanaf nu kijk je vast anders naar het woord mama…

Als je moeder bent, is dit het woord dat je het meest hoort in je leven. Als de kinderen klein zijn hoor je het heel vaak en de allereerste keer springen de tranen in je ogen.

Als de kinderen groter worden en ze meer op eigen benen gaan staan, hoor je het minder vaak en misschien mis je het wel. Het is een zo veelzeggend woord. Mamma – het is degene die je het leven schenkt, die voor je zorgt, die er altijd is. Voor de meeste mensen is dit zo, gelukkig. Mamma betekent letterlijk dus borst, en ook veelomvattender je gevoel voor thuis, veilig zijn, opgroeien.

Natuurlijk immuunsysteem

Hoe mooi is het dat de natuur dat vanaf het begin heeft bedacht. Door mama krijg je eten en drinken, antistoffen voor allerlei ziektes, een versterkt immuunsysteem, vitaminen en mineralen. Als je er over nadenkt is het zo’n wonder. Voor iedereen die ervan kan en wil genieten een feestje.

Het duurt niet zo lang, een paar maanden en voor sommigen een paar jaar (WHO advies is minimaal zes maanden volledige borstvoeding en 24 maanden borstvoeding naast bijvoeding). Het is zo’n ingenieus systeem dat het altijd werkt. Je moet het willen, stress buiten de deur houden en er voor gaan. Soms is er hulp nodig maar die is er volop als je de juiste mensen vindt. Er zijn speciaal opgeleide lactatiekundigen, ervaren kraamverzorgenden en anderen zoals Stefan Kleintjes. Eigenaar van borstvoeding.com. Een held. Hij weet als geen ander hulp te bieden, advies te geven en positief te blijven.

Laat je niets wijs maken – niets is beter dan borstvoeding

Gebroken nachten, een negatieve omgeving, kunstvoeding promotende consultatiebureaus, pushende leidinggevenden – er zijn veel factoren die dit prachtige systeem van allesomvattende groeibenodigdheden voor je kleintje in de war kunnen schoppen. Onzekerheid kan op elke leeftijd een rol spelen, of je nu jong moeder wordt of op latere leeftijd. Groeit mijn kindje wel goed? Hoe weet ik nou of ik genoeg voeding heb? Wat moet ik nou doen als het niet lukt?

Voeding, troost, tussendoortje

Het gaat al miljoenen jaren goed. En dagelijks genieten miljoenen baby’s ervan. En ook de mama’s. Het heeft tijd, ruimte en rust nodig. Schuif alles aan de kant. Letterlijk en figuurlijk. Je kunt het niet even stoppen. Het gaat 24/7 door. Het is het beste troostmiddel, het lekkerste extraatje, de meest volledige voeding voor je kleintje.

Als je in verwachting bent, ga naar de website van Stefan. Voor je het weet, ben je om. En dan ga je een paar maanden, of zelfs jaren, genieten van je kleintje. En van Mama zijn.

En als je een kind Mama hoort roepen, wil het zijn op de beste plek: in de veilige armen, aan de borst. Hulde voor alle mama’s!

Eenzaam?

Ben ik eenzaam, en 500.000 anderen met mij?

= eerste publicatie juli 2011 =

Laatst was ik bij een psycholoog, gespecialiseerd in vrouwen met kinderwens, die geen partner aan hun zijde hebben om de klus gezamenlijk te klaren. En ze vroeg me: “Ben je wel eens eenzaam?” Die vraag heeft me aan het denken gezet. Ik heb me vaak alleen gevoeld, maar eenzaam, dat is toch weer anders. En sinds de komst van de kleine ben ik niet meer alleen. Maar of ik me dan soms eenzaam voel. Nou, eerlijk gezegd, ja dus.

Van telefooncel naar Facebook

De communicatie tussen mensen is nogal veranderd. Ik groeide op met een telefoon met een draaischijf en een telefooncel in bijna elke straat. Je ging altijd naar iemand toe of ze kwamen bij jou thuis. Nu volg ik mensen op Facebook en lees oneliners en bekijk foto’s. En een sms’je kan er ook altijd wel af.

Maar echt even lekker lang bijkletsen, is een moment met een gouden randje geworden en elkaar zien in het tijdperk van druk-druk-druk en de kinderen zitten op school en 1000 clubjes en moeten naar verjaardagsfeestjes is echt een wonder. Ongetwijfeld is dat anders in de grote stille stad dan in het dorpsleven met een grotere sociale cirkel in je eigen straat of buurt.

Reservering voor 3 personen

Als single moeder ben je altijd druk, zorg voor de kinderen, werken, ga zo maar door. Er is weinig vrije tijd. Maar er zijn tegelijkertijd zeeën van tijd. Samen aan de koffie om de dag door te nemen, als de kids op bed liggen, je frustratie te uiten over die rotcollega of je droom over die eigen zaak, dat doe je allemaal in je gedachten. Een etentje met een vriendin of een verjaardag van vrienden – oppas nodig. Gaan single moeders uit eten met stelletjes? Hoe vaak zie je in een restaurant een tafel met drie personen? Een reservering in het theater voor drie?


Single moeders zitten volgens mij veel vaker thuis dan moeders die een partner hebben. En dan kan een avond soms heel lang duren.

Ben je dan eenzaam? Het is natuurlijk heerlijk om de luxe te hebben van een man om je heen, die luistert, aandacht geeft en bij wie je gewoon lekker jezelf kunt zijn, en het gevoel te hebben dat het altijd zo zal zijn.

16%: eenoudergezinnen

Er zijn in Nederland alleen al, de rest van de wereld even buiten beschouwing gelaten (in geïndustrialiseerde landen is een gemiddelde van 16% van gezinnen een eenoudergezin), bijna een half miljoen single moeders. Dat zijn moeders die al weduwe zijn, of er alleen voor staan na een scheiding, of moeders die bewust hebben gekozen voor het moederschap zonder een partner in beeld. Maar dat gaat dus over ‘alleen’ zijn. En niet over je alleen voelen. Als je opgesloten zit in een foute relatie, kun je heel erg eenzaam zijn, ook al zijn er drie kinderen en een man in huis.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Eenzaamheid : “Eenzaamheid is een gevoel, sociaal isolement een situatie. Anders gezegd: er is wezenlijk verschil tussen alleen zijn, en je alleen voelen.”

Bel gewoon!

En ineens dacht ik, single moeders, kennen zij ook eenzaamheid? Ik vroeg het me gewoon af. Als je met zijn tweeën bent, is de behoefte om iemand te bellen of te zien gewoon minder aanwezig. En als je alleen bent, is die behoefte altijd aanwezig. Soms op de voorgrond, soms op de achtergrond.

Als je een single moeder in je vriendenkring hebt, neem haar mee naar restaurant, café, de film. Gewoon een keertje voor de gezelligheid. Ga je op pad met de kids, denk dan ook even aan haar. Gezelligheid kent geen tijd. Bellen, dat telefoonnummer!

Regeldagen

Vastgeplakt

Alle moeders kennen ze – de regeldagen. Als je kindje klein is, in de babyfase, zijn er van die dagen dat het allemaal niet lekker loopt, je kind lijkt ‘ontregeld’. Op die dagen willen ze het liefst de hele dag aan je vastgeplakt zijn, drinken vaker dan gewoonlijk. Op zo’n dag kom je vrijwel nergens aan toe, omdat je kind non-stop je aandacht vergt.

Op wonderlijke wijze verdwijnen de regeldagen blijkbaar zodra je kind, als je daar voor kiest, arriveert op een kinderdagverblijf. En dan komen ze noooooit meer terug. Daar ben ik het niet mee eens.

Als je erover na denkt, is dat natuurlijk raar. Alsof je na je baby tijd nooit meer een regeldag zou kunnen hebben.

Kinderen zijn volop in ontwikkeling. Men bedenkt ook allerlei nieuwe termen, waardoor het lijkt alsof de regeldagen zijn verdwenen. Na regeldagen komen ontwikkelingssprong, groeispurt en dan komt de puberteit, dan heel lang niks(geloof ik niks van!), en dan de overgang. Ja, ook bij mannen!

100 keuzes in alles

Je hele leven lang ben je in ontwikkeling, zowel fysiek als mentaal. Kinderen groeien op in deze 21e eeuw, het computertijdperk, de digitale tijd, een online wereld. Bij alles wat je kunt of wilt kiezen zijn er 100 mogelijkheden. Dat kinderen, en iedereen eigenlijk, gebaat zijn bij voldoende rust en ontspanning, weten we allemaal. Maar dat de regeldagen je hele leven bij je blijven, is een eye opener.

Bij kinderen merk je het dat ze ineens heel dwars zijn, op die dagen dat het echt absoluut niet uitkomt, of ze willen de hele dag bij je zijn, knuffelen, aan je hangen. Op die dagen is er zeer waarschijnlijk sprake van een regeldag.

Liefde, aandacht, rust

Ze hebben veel te verwerken gehad, prikkels, indrukken, nieuwe dingen. En dan is ook nog hun lichaam is volop in ontwikkeling. En dan zoeken ze geborgenheid, veilig voelen, hulp en steun, bij jou, de ouder. Probeer die dagen te herkennen, volg je kind en geef ze die liefde en aandacht waar ze om vragen. Ze hebben je nodig.

Passie om te relaxen

Als moeder moet je voortdurend tijd inplannen voor jezelf, en als single moeder helemaal.

Tijd is een ding

Als je niet elke dag jezelf kunt opladen, krijg je de boomerang keihard terug. Voor je het weet ben je te moe om je kind aandacht te geven. En dat is waar het allemaal om draait. Je leven, je geluk, en dat van je kind draait om de verbinding, momenten samen maken, herinneringen.

Voor jezelf zorgen is niet alleen af en toe chocola snoepen, of lekker netflixen. Daar moet je echt meer je best voor doen. Hoe druk je het ook hebt, ook na een heftige dag, zoek je ontspanning op. Voor de een is dat boeken verslinden, voor de ander lekker de natuur in, wandeling maken (kids mee natuurlijk). Sommigen komen bij van heeeel lang thee drinken met een vriendin.  Kies wat past bij jou, bij je budget en waar jij blij van wordt.

Blije mama, blije kids

Laat je niet gek maken door alle blogs, en websites en facebookgoeroes die allemaal het hardst roepen wat jij nodig hebt en hoe jij dat moet doen, en vooral moet kopen.

Listen to your soul. Your gut.

Ik volg een aantal mama’s, die net als ik online werken en aan homeschooling doen. Een van hen kwam op het briljante idee om iets te doen met de duizenden foto’s die ze maakt. Hee, dacht ik. Dat doe ik ook. Het is een passie, een hobby. En door de jaren heen heb ik altijd mooie foto’s gemaakt. Voor de fun, voor mezelf. Ik kan soms het moment, of de locatie heel goed vastleggen in een plaatje.

Ik ga de foto’s nu verkopen. Iedere week wil ik een paar foto’s toevoegen. Heerlijk om zo door jaren archief te gaan, en de mooie plaatjes te zoeken. Hier kun je ze vinden: Trees Clouds Nature. (Shutterstock)

Tijd! waar blijft ie? whooeeessshh weg

De grootste probleemveroorzaker in het leven van een single moeder is een tekort aan tijd. Als je te hoge verwachtingen stelt aan jezelf, kom je jezelf voortdurend tegen.

Zeker als je een klein kind hebt, of nog een baby, is het goed je te verdiepen in de kunst van het loslaten.

Was opvouwen, gezellig shoppen met een vriendin, bedden verschonen of op zoek naar cadeautjes, alles moet je plannen.

  • Omarm de online wereld, waar je kunt shoppen en ook boodschappen doen.
  • Maak dankbaar gebruik van aanbod tot oppas zodat je een keer zonder kind boodschappen kan halen.
  • Word je blij van schone ramen, geboende vloeren? Gun het jezelf en laat 1 x per maand iemand komen.

Als single moeder heb je minder tijd dan een gezin waar 2 ouders de taken verdelen. Vergelijk jezelf niet met gezinnen die 2 x zoveel tijd hebben.

Maak bewust een keuze: kies je kind! Werk is nooit af, een huis wordt nooit helemaal schoon en opgeruimd als er kleine kinderen zijn.

In je eigen kracht – Supermam

Het is er even een tijdje niet van gekomen te schrijven. Eigenlijk was de inspiratie een beetje op. Maar nu moet ik toch echt even wat kwijt. De afgelopen maanden heb ik allerlei media gevolgd en de focus gelegd op berichtgeving over ‘probleemkinderen’.  

Een griezelwoord, wie bedenkt die term, denk ik dan. Hoe meer ik las, hoe meer ik veel donkere wolken verzamelde boven mijn hoofd. Totdat het ging stormen. Onweer en bliksem. En nu ben ik het zat! Dat was mijn allesomvattende gevoel. En waarom. Nou. Het zit zo.

Je merkt het niet, die labels en etiketjes in je online dossier

Het digitale tijdperk

De overheid heeft, veelal ongemerkt, erg haar best gedaan om zoveel mogelijk informatie over je te verzamelen. Die wordt voor van alles en nog wat gebruikt. Daar merk je weinig tot niets van. In het digitale tijdperk is het vrij eenvoudig met een paar muisklikken van alles over iemand te weten te komen. Op zich is dat niet zorgelijk, en een logische ontwikkeling in de maatschappij.

Wat wel een beetje eng is, is het gegeven dat de persoon die iets over jou schrijft – en werkzaam is bij een overheidsinstantie, lees consultatiebureau, schoolgezondheidszorg, intern begeleider, of daarbuiten een psycholoog of andere – loog – per definitie wordt gezien als degene die de waarheid spreekt. En daar zit hem het gevaar.

Al die mensen kennen jou en je kind amper en zien je een paar keer, of een keer. Meestal niet eens langer dan een minuut of tien, twintig. En zij maken ook wel eens een fout, net als iedereen. Mijn advies aan alle (aanstaande) moeders is dan ook:

STA IN JE EIGEN KRACHT.

Bedenk, dat de meeste vrouwen die jou en je kind zien, wellicht ook moeder zijn. En ook voor een baby hebben gezorgd. Wat telt, is jouw onvoorwaardelijke moederliefde.

Alarmbellen

Als op het consultatiebureau wordt gezegd dat je maar borstvoeding moet afbouwen, want dat is beter voor je kind of dat je kind naar de kinderopvang moet, zo goed voor de sociale contacten, laat direct de alarmbellen afgaan. Blijf bij jezelf, en doe wat goed voelt voor jou. JIJ bepaalt jouw leven. En niemand anders.

Dossier met een kruisje

Omdat ik single moeder ben, werd er bij het eerste bezoek aan het consultatiebureau – ik zat daar te glunderen op een knalroze wolk – direct in het dossier geschreven, dat de gezinssituatie zorgelijk was(!). Waar dat op gebaseerd is, staat er niet bij.

Ook staat er in het zelfde dossier dat de gezondheid van de vader was onderzocht, en geen bevindingen. En ook dat mijn moeder inmiddels in de buurt woonde, en aantal keren per maand bij ons thuis was om te helpen. Deze laatste 2 beweringen zijn volledig onjuist. 

Ik schrijf ze hier op, om duidelijk te maken dat eenmaal in een dossier dit blijft staan tot je het schoolsysteem verlaat. En dat wat opgeschreven wordt, voor waarheid wordt aangenomen, door allerlei instanties die over jou iets willen zeggen of vinden. Op het moment dat jij een visie laat zien, wordt dat direct als afwijkend genoteerd.
Een vriendin vertelde mij onlangs dat toen haar zoontjes klein waren, een verpleegkundige (dat is geen arts, en ook artsen hebben ’t zelfs niet altijd bij het rechte eind) bij de ene zoon had geroepen dat hij doof was, en bij de ander dat hij blind was. Toch schrik je daarvan, want ja, ze is wel van het consultatiebureau (er was dus niets waar van deze ‘bevindingen’).
Haar man heeft toen duidelijk laten weten niet meer de behoefte te hebben langs te komen. Maar ze zijn wel naar artsen geweest voor onderzoek, en het gaf toch stress en onrust.

1984

Het lijkt science fiction, à la 1984 van George Orwell. Maar ik wil eigenlijk iedereen een beetje wakker schudden. We zijn zo gewend geraakt om te volgen, en doen wat ‘hoort’ (volgens wie?) dat je onzeker kan worden. Minder vertrouwen in jezelf als moeder. Als je dat 3 x hardop uitspreekt, staan er hulptroepen vanuit de overheid op de stoep.

Er is nogal wat mis in onderwijsland

Ook daarna, op school gaat het regelmatig mis. Er is nogal wat mis in onderwijsland, maar gek genoeg wordt de oorzaak nooit bij dat onderwijs gezocht. Of bij de leerkrachten. Nee, er zijn te veel ‘probleemkinderen’. Die moeten therapie. En pillen. En vooral, in de gaten gehouden worden.

En helemaal de eenoudergezinnen. Dat is per definitie een zorgelijke situatie. Oh echt? Volgens wie? Laatste telling is > 500.000 single moeders. Gaan ze belastinggeld uitgeven om die allemaal te volgen?

Laat je niet van de wijs brengen. En laat je niets wijs maken.  Als je een schouder wilt om uit te huilen, pak die telefoon. Trek je het even niet – want het is niet niks single moeder zijn – ga naar vrienden of familie. Probeer te vermijden negatief te denken. Jij kent je kind het allerallerbeste. Jij geeft het liefde. Je bent een single moeder. En je kunt het. Ik zeg het nog maar een keer,

STA IN JE EIGEN KRACHT