Een hoog humorgehalte

De afgelopen twee maanden zijn mijn zoontje en ik het land uitgevlucht. Vakantie, vrijheid, zon – en vooral veel avontuur.

Daar waren we naar op zoek. Die zon zoeken viel niet mee, maar de rest hebben we gevonden. Het leuke van ergens anders zijn, en dan zeker in een ander land, is dat je vanzelf wordt geconfronteerd met andere ideeën, beeldvorming en plaatselijke normen en waarden. Wat vervolgens weer een hele frisse blik op Nederland geeft, als je weer thuis bent.

Opgetrokken wenkbrauwen

Dat ik een single moeder zou zijn, op reis met haar kind, is bijna nergens doorgedrongen. Bij elk hotel waar we gingen inchecken, of restaurant waar we gingen eten werd gevraagd of dit het gezelschap was, of dat we nog even wilden wachten op eventuele anderen in ons reisgezelschap. Als ik dan zei, nee, dit is het, meer is er niet, “just us two”, kwam er geen begrip, geen opgetrokken wenkbrauw, geen veroordelende blik.

Gewoon niets.

Hooguit wat verbazing, maar meer omdat ervan uit werd gegaan dat de ‘husband’ er niet bij kon zijn.

Single moeder sticker

Op vakantie zijn betekent lekker relaxen, geen moeilijk gedoe, en geen lange discussies. Ik heb dus aan bijna niemand mijn verhaal verteld, wat achteraf gezien ook de beste keuze was. In het buitenland zo met zijn tweetjes, kan je opeens zeer kwetsbaar zijn. Maar omdat er geen sticker op mijn voorhoofd zit dat ik single moeder ben, was ik voor de buitenwereld een moeder met een kind. Dat is in Nederland natuurlijk ook zo, maar ons reisgezelschap was toch wat opvallender. Dat gaf zeer veel voordelen. We kregen de beste plek in de toeristische attracties, tal van galante mannen hebben voor mij de buggy getild, mijn zoontje opgetild, als we door een menigte heen naar voren liepen om de beste plekjes te bemachtigen gilde er niemand.

En in restaurants kregen we veel aandacht en konden we veel wensen van ons verlanglijstje laten inwilligen. Terwijl we toch aanzienlijk minder besteedden dan een gezin van vier. Eigenlijk was het bijna overal een warm beleefdheidsdbad waarin we terechtkwamen en was er veel respect voor moeder met kind. Of wilde ik dat graag zien?

Heerlijk, elke dag een warm welkom

Of het nou komt door de automatische afstand die er is tussen ‘locals’ en toeristen, of aan de lokale normen en waarden, we werden overal beleefd ontvangen, goed geholpen, niet veroordeeld. Ik vertelde wel eens mijn keuze, maar kreeg de indruk dat het niet helemaal overkwam. Ik denk ook niet dat het in elk land in Europa mogelijk is om single moeder te worden, via een ivf-kliniek of fertiliteitspoli van een ziekenhuis.

Ontnuchterend koud kikkerland Nederland

Eenmaal weer op weg naar Nederland was ik direct ontnuchterd. De dame bij de incheckbalie om te boarden snauwde me af dat ik te laat was, ik moest zelf de buggy inklappen en wegzetten (heel handig met een slapend kind en paar tassen handbagage). Niet één keer heeft iemand ons spontaan geholpen. Monteurs denderen door je huis voor een cv-ketelcontrole zonder rekening te houden met aanwezig kind en zijn speelgoed en in de tram kun je enige beleefdheid al helemaal vergeten.

Ook lijkt het alleen in Nederland normaal om niet te stoppen voor een zebrapad. En in de Efteling word je als moeder en kind tijdens een enorme hoosbui door een hufter gewoon onder het afdakje vandaan geduwd. Op Schiphol bij vertrek stortte een bende van vier (4!) mannen zich bij de tassencontrole op de tas van mijn zoontje waarin zijn emmertjes en schepjes zaten… tjonge jonge jonge, deze mannen zijn liever zielig dan galant.

We zijn weer thuis!

Na een flink aantal dagen regen was er gisteren opeens toch zon, en zijn we lekker even op een terrasje gaan zitten. We raakten aan de praat met de jonge vrouw naast ons, die een superlieve, onweerstaanbare hond bij haar had. Ze wist niet dat ik single moeder was, en soms last had van veel vooroordeel en onbegrip, en soms juist veel voordeel had van de moeder-en-kind-status-quo.

Geen hokjes, geen etiketjes, heerlijk. Toen we weer verder gingen zei ze, ‘je hebt een hoog humorgehalte! Je zou eens aan cabaret moeten denken.’ Wat een geweldig leuk compliment. Gewoon voor mij, als individu. Heerlijk!

September 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.